พิพิธภัณฑ์ดีไซน์ส่วนใหญ่เล่าเรื่องของที่ออกแบบมาดี The Design Museum ที่ Kensington เลือกเล่าอีกแบบ คือความสัมพันธ์สามทางระหว่าง Designer, Maker และ User ซึ่งเป็นชื่อนิทรรศการถาวรของที่นี่ด้วย
กานต์ไปคนเดียวในเช้าวันอาทิตย์ ตั้งใจไปดูนิทรรศการชุดนั้นโดยเฉพาะ แล้วพบว่าเรื่องที่หนักแน่นที่สุดในอาคารหลังนี้ คือตัวอาคารเอง
อาคารเดิมคือ Commonwealth Institute
พิพิธภัณฑ์ย้ายมาเปิดที่นี่เมื่อวันที่ 24 พฤศจิกายน 2016 บนอาคารเดิมของ Commonwealth Institute ในย่าน Kensington ฝั่งตะวันตกของลอนดอน อาคารสร้างในทศวรรษ 1960 และขึ้นทะเบียนระดับ Grade II* งบโครงการทั้งหมดอยู่ที่ราว 83 ล้านปอนด์
ทีมที่ดูแลเปลือกอาคารคือ OMA ทำงานร่วมกับ Allies and Morrison และวิศวกรจาก Arup ส่วนงานอินทีเรียทั้งหมดเป็นของ John Pawson สถาปนิกสาย Minimalism ที่คนไทยรู้จักจากงาน Calvin Klein flagship และ Novy Dvur Monastery
หลังคาทรงอานม้าที่ต้องยกลอยไว้ระหว่างก่อสร้าง
จุดที่ทำให้อาคารหลังนี้ขึ้นทะเบียนอนุรักษ์คือหลังคา เป็นโครงสร้างทรง Hyperbolic Paraboloid มุงทองแดง รูปทรงแบบนี้นิยมมากในยุค 1960 เพราะน้ำหนักเบาและพาดช่วงกว้างได้ไกลกว่าโครงสร้างทั่วไป
วิธีทำงานของโครงการนี้ท้าทายกว่าที่เห็น ทีมงานรื้อพื้นคอนกรีตเดิมออกทั้งหมด ระหว่างนั้นต้องค้ำหลังคาเอาไว้บนโครงเหล็กชั่วคราวที่ลอยอยู่สูงจากพื้น 20 เมตร แล้วขุดชั้นใต้ดินเพิ่มอีกสองชั้นใต้ผังอาคารเดิม ผลคือพื้นที่ใช้สอยขยายจาก 6,000 ตารางเมตร เป็น 10,000 ตารางเมตร โดยหลังคายังเป็นหลังเดิม
กานต์ว่านี่คือการอนุรักษ์ที่ตรงไปตรงมาที่สุดแบบหนึ่ง เก็บสิ่งที่มีค่าจริงไว้ชิ้นเดียว แล้วยอมรื้อทุกอย่างที่เหลือเพื่อให้ชิ้นนั้นทำงานต่อได้
งานอินทีเรียของ John Pawson
ข้างในจัดแกลเลอรีล้อมรอบโถงกลางที่กรุด้วยไม้โอ๊กกับหินอ่อน โทนเรียบตามสไตล์ Pawson เดินง่าย ไม่ซับซ้อน ไม่ต้องเดาว่าทางไปไหน สิ่งที่รู้สึกได้ชัดคือพื้นที่ยอมถอยให้ของที่จัดแสดง
นิทรรศการที่ได้ดู
ชั้นบนแบ่งครึ่งให้ผลงานของ Yinka Ilori ดีไซเนอร์ที่เติบโตในชุมชนผู้พลัดถิ่นทางตอนเหนือของลอนดอน งานของเขาดึงอิทธิพลจากวัฒนธรรมที่มาปะปนกันในย่านนั้น มีทั้งงานศิลปะ ภาพถ่าย เฟอร์นิเจอร์ หนังสือ ไปจนถึงสิ่งทอไนจีเรียที่เขาเห็นมาตั้งแต่เด็ก และลายเรขาคณิตที่กลายเป็นลายเซ็นของเขา
อีกมุมที่กานต์ชอบคือเก้าอี้ที่ชนะรางวัล Ralph Saltzman ทำจากซีเรียลที่คนกินกันตอนเช้า กับงานของดีไซเนอร์ที่เอาผ้าปูที่นอนมาตัดเย็บเป็นชุดคลุมกันหนาว ส่วนผนังอีกด้านจัดแสดงปกนิตยสาร DRUM ของแอฟริกา เล่าวิวัฒนาการงานดีไซน์ของภูมิภาคผ่านหนังสือ ดนตรี และพื้นที่สาธารณะ
มุมมองแบรนด์
สิ่งที่ The Design Museum ทำได้ดีคือไม่เล่าดีไซน์เป็นเรื่องของรสนิยม กรอบ Designer, Maker และ User บังคับให้ทุกชิ้นงานต้องตอบว่าใครทำ ทำอย่างไร และใครใช้ ซึ่งเป็นคำถามเดียวกับที่แบรนด์ควรถามตัวเองก่อนออกของทุกครั้ง
คำถามที่พบบ่อย — The Design Museum
The Design Museum อยู่ที่ไหน และอาคารมีความเป็นมาอย่างไร
พิพิธภัณฑ์ตั้งอยู่ย่าน Kensington ทางฝั่งตะวันตกของลอนดอน ใกล้กับสวนสาธารณะของย่าน ย้ายมาเปิดที่นี่เมื่อวันที่ 24 พฤศจิกายน 2016 ตัวอาคารเดิมคือ Commonwealth Institute สร้างในทศวรรษ 1960 และขึ้นทะเบียนอนุรักษ์ระดับ Grade II* งบโครงการรวมราว 83 ล้านปอนด์ ทีมที่ดูแลเปลือกอาคารคือ OMA ร่วมกับ Allies and Morrison และวิศวกร Arup ส่วนงานอินทีเรียทั้งหมดเป็นของ John Pawson
หลังคาของอาคารพิเศษอย่างไร
หลังคาเป็นโครงสร้างทรง Hyperbolic Paraboloid มุงทองแดง รูปทรงนี้นิยมในยุค 1960 เพราะน้ำหนักเบาและพาดช่วงกว้างได้ไกล เป็นองค์ประกอบหลักที่ทำให้อาคารได้ขึ้นทะเบียน Grade II* ระหว่างงานปรับปรุง ทีมงานรื้อพื้นคอนกรีตเดิมออกทั้งหมด ต้องค้ำหลังคาไว้บนโครงเหล็กชั่วคราวสูงจากพื้น 20 เมตร แล้วขุดชั้นใต้ดินเพิ่มสองชั้น ขยายพื้นที่ใช้สอยจาก 6,000 เป็น 10,000 ตารางเมตร โดยยังเป็นหลังคาผืนเดิม
ข้างในมีอะไรให้ดู
แกนหลักคือนิทรรศการถาวรที่เล่าความสัมพันธ์ระหว่าง Designer, Maker และ User แกลเลอรีจัดล้อมโถงกลางที่กรุไม้โอ๊กกับหินอ่อน เดินง่าย ไม่ซับซ้อน รอบที่กานต์ไป ชั้นบนครึ่งหนึ่งเป็นผลงานของ Yinka Ilori ดีไซเนอร์ที่โตในชุมชนผู้พลัดถิ่นทางเหนือของลอนดอน มีงานศิลปะ ภาพถ่าย เฟอร์นิเจอร์ และสิ่งทอไนจีเรีย อีกมุมมีเก้าอี้รางวัล Ralph Saltzman ที่ทำจากซีเรียล และปกนิตยสาร DRUM ของแอฟริกา
