เรียนญี่ปุ่น “จากการนั่งรถไฟ”

ประทับใจในความเป็นญี่ปุ่นอย่างนึงนะครับ “ทุกคนมีความเคารพในตนเอง” และ “ไม่ลืมที่จะเคารพและให้เกียรติผู้อื่นเสมอ” ยกตัวอย่างสถานีรถไฟเล็กๆ แห่งหนึ่งที่ฟุกุชิมะ ไม่มีนายสถานี ไม่มีช่องจำหน่ายตั๋ว รอบๆ ข้างเปิดโล่ง มีเพียงป้อมเก่าในอดีตที่ทิ้งไว้ ชานชาลาไม้ขนาด 2 ม้านั่งยาว หันหน้าเข้าหาราง พร้อมกับ “ตู้ขายตั๋วอัตโนมัติ” บริเวณทางขึ้นสถานี ใครจะขึ้นรถไฟก็ไปกดปุ่มเลือกซื้อตั๋ว หยอดตังค์ รับตั๋วมาแล้วถือไว้ ใครมีบัตรก็ไม่ลืมทาบก่อนเข้าชานชาลา ไม่ต้องมีไม้กั้นมาคอยเช็คว่า “ซื้อตั๋วหรือยัง” จากนั้นก็มานั่งรอรถไฟ รถไฟมาเกือบตรงเวลาเป๊ะ!! ตามที่ระบุ คนจะขึ้น จะชิดซ้ายหรือขวา รอให้คนจะลงออกมาจากรถไฟให้หมดก่อน ไม่ต้องเบียดชนไหล่ คล้ายจะมองหน้าหาเรื่อง คนขับรถไฟ คือคนเดียวกับที่รอรับตั๋วบริเวณทางออก รับตั๋วเสร็จ มองให้แน่ใจว่าคนจะขึ้น เข้ามาในขบวนหมดหรือยัง จากนั้นให้สัญญาณมือ แล้วเป่านกหวีด ปรี๊ดดดด!!!…




